Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8808 E. 2024/4103 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/8808
- Karar No
- 2024/4103
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/226 E., 2015/151 K. Mağdurenin 20.05.2015 havale tarihli dilekçe ile sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği anlaşılmakla mağdureye atanan vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından belirlenmiştir. Sanıklar müdafilerinin temyizleri yönünden; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Sanıklar hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara Batı 2.Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık ...'un çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1, 62 maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ...'in sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. cümle, 103/3-c, 62 maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle; tanıklarının dinlenmediğine, mağdurenin yaşı itibari ile suçun oluşmayacağına, sanık ile mağdurenin halen konuştuklarına, mağdurenin şikayetinden vazgeçtiğine sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle; mağdurenin aşamalarda birden fazla kişi ile nitelikli olarak cinsel ilişki tariflediğine, mağdurenin diğer dosyaları incelenmeden eksik araştırma ile karar verildiğine, mağdurenin beyanlarının aşamalarda çelişkili olduğuna, mağdurenin ruhsal sıkıntılarının bulunduğuna, sanığın suçlamaları kabul etmediğine eniştesi olduğundan Adana iline evinden gönderdiğine mağdurenin sevgilisinden ayrılması üzerine intihar ederek sanıktan intikam almak için iftira attığına sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili anlatımları, dinlenen tanığın beyanları, mağdurenin alınan raporları, sanıkların aşamalardaki savunmaları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanık ...'un üzerine atılı eylemi suç tarihinde on beş yaşından büyük olan mağdurenin rızası hilafına işlediği hususunun, sanık ...'in ise atılı suçu işlediği hususunun şüphede kaldığı ve mevcut haliyle cezalandırılmasına yeter, başkaca delil bulunmadığı anlaşıldığından, müsnet suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Tebliğnamede bozma isteyen görüşe gerekçeye istinaden iştirak edilmemiştir. IV. KARAR A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Suç ve kovuşturma evresinde on beş yaşından büyük mağdurenin sanıklardan şikayetçi olmadığı anlaşılmakla mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2024 tarihinde karar verildi.