Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8291 E. 2023/5047 K. – Çocuğun Cinsel
Konu: Çocuğun Cinsel İstismarı
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/8291
- Karar No
- 2023/5047
- Karar Tarihi
- Konu
- Çocuğun Cinsel İstismarı
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/341 E., 2015/147 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında, Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2014 tarihli, 2014/238 Esas sayılı iddianamesiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli, 2014/104 Esas, 2014/609 Karar sayılı kararı ile yasa değişikliği nedeniyle Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir. 3. Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2015 tarihli, 2014/341 Esas, 2015/147 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği; hükmü temyiz etme isteğinden ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR Mağdurenin 2013 yılı Ağustos ayında sanığın iş yerinde çalıştığı, 27.08.2013 günü saat 10:30 sıralarında kafede mağdure ve sanığın yalnız oldukları esnada, sanığın mağdureden kendisine masaj yapmasını istediği, mağdurenin sanığın omuzlarına masaj yaptığı, sanığın kafenin sağ tarafında bulunan depoya mağdureyi götürdüğü, burada beline, bacaklarına masaj yapmasını, mağdurenin kanepeye uzanmasını istediği, mağdurenin ise kabul etmediği, bunun üzerine sanığın mağdureye "benimle kanepede yatarmısın? ben senden istiyorum bana verir misin" dediği, mağdurenin sanığı terslediği, sanığın ise mağdureyi zorla yanağından öptüğü ve bacaklarına dokunmaya çalıştığı iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, sanığın 17.09.2013 tarihinde Salihli Cumhuriyet Başsavcılığına başvurarak mağdure hakkında şikayette bulunduğu, şikayetinde mağdurenin Salihli İtiraf Ediyor isimli facebook adresinde kendisi ve iş yeri arkadaşları hakkında iftira ve hakaretlerde bulunduğundan bahsettiği, bunun üzerine başlatılan soruşturmada mağdurenin suça sürüklenen çocuk olarak ifadesinin alındığı, yapılan soruşturma neticesinde ise şikayetçi olarak Cumhuriyet Başsavcılığı'na başvurmuş olan sanık hakkında kamu davası açıldığı, mağdurenin iddia ettiği olayın hemen akabinde şikayetçi olmayışı, sanığa ait iş yerindeki işine son verildikten sonra bir internet sitesinde sanık hakkında olumsuz yazılar yazması ve bu nedenle sanığın mağdure hakkında şikayette bulunması, mağdurenin sanığa ilişkin iddialarını suça sürüklenen çocuk olarak vermiş olduğu savunmasında dile getirmesi karşısında sanık ile mağdure arasında şikayetten önceye dayalı husumet bulunduğu, mağdurenin sanık hakkında gerçek olmayan beyanlarda bulunması ihtimalinin mevcut görüldüğü, olayın doğrudan görgü tanığı bulunmayıp sanığın tüm aşamalarda atılı suçlamaları red ettiği, mağdurenin ise aşamalarda olayı birbirinden farklı şekilde anlattığı, internet sitesinde yapmış olduğu paylaşımda belirttiği hususlarında soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarıyla farklılıklar içerdiği bu nedenlerle mağdurenin beyanlarının kesin ve güvenilebilir olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2015 tarihli, 2014/341 Esas, 2015/147 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde karar verildi.