Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8128 E. 2023/5763 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/75 E, 2015/44 K SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2015 tarihli ve 2014/75 Esas, 2015/44 Karar sayılı kararıyla sanığın atılı nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, toplanan deliller doğrultusunda sanığın cezalandırılması yerine beraatine dair karar verildiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemenin kabulü; Cinsel saldırı iddiasında bulunan katılan hakkında tanzim edilen adli raporda herhangi bir lezyon bulunmadığının belirtildiği, aynı şekilde Isparta Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi tarafından aynı gün verilen raporda katılanın muayeneye tam olarak koopere olamadığı için muayenesinin optimal olarak yapılamadığı ancak yapılabildiği kadarı ile genital bölgesinde herhangi bir ekimoz veya kanama alanı izlenmediğinin bildirildiği, her iki rapor içeriğinden de zora dayalı bir cinsel ilişkinin gerçekleştiği sonucuna varılamayacağı, ayrıca katılanın sanığın üzerindeki giysilerini zorla çıkardığını söylemesine karşın tanık beyanlarında katılanın kıyafetinin ve dış görümünün normal olduğunun anlaşıldığı, kaldı ki katılanın evden ayrıldıktan sonra kıyafetlerini değiştirmeden gazinoya eğlenmeye gittiği, sanığın savunmasında katılan ile rızaya dayalı bir cinsel ilişki yaşadıktan sonra katılanın para istediği, vermeyince de bağırmaya başladığına dair savunmada bulunduğu, tanıklar ... .... ve ... .... tarafından da sanık ve katılan arasında geçen para mevzusunun doğrulandığı, katılanın olaydan hemen sonra ... .... ile Dazkırı'da bulunan ... Gazinosunda eğlendiği ve sabahleyin İlçe Emniyet Müdürlüğüne gelerek şikayette bulunduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın katılana yönelik iddia edilen eylemleri gerçekleştirdiği konusunda her türlü kuşkudan uzak, vicdani kanaat oluşturmaya yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilememiş olduğu gerekçesiyle sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2015 tarihli ve 2014/75 Esas, 2015/44 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün , Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2023 tarihinde karar verildi.