Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/6659 E. 2023/1213 K. – Çocuğun Nitelikli

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, temyiz isteminin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu yapılan inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2015/18 Esas, 2015/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği sanığın mağdureye yönelik eylemi nedeniyle kurulan beraat hükmü sonucunda vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkindir III.OLAY VE OLGULAR Yapılan yargılama sonucunda; her ne kadar sanık hakkında mağdureye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın atılı suçu işlemediğine yönelik aşamalarda çelişmeyen ve inandırıcı savunması, mağdurenin 09.04.2014 tarihli adli muayene raporu karşısında mağdurenin başka hiçbir delille desteklenmeyen soyut iddiası sanığın mahkumiyeti için yeterli olarak kabul edilmediğinden ve bu şekilde sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmaması sebebi ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir. III.GEREKÇE Mahkemece gerçekleştirilen yargılama neticesinde; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin beşinci fkrası gereğince yargılama sırasında kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettiren ve beraatine karar verilen sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususu Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür. IV. KARAR Gerekçede açıklanan nedenle, Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2015/18 Esas, 2015/84 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “2015 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca belirlenen 3.000 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettiren sanığa ödenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde karar verildi.