Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/28508 E. 2025/4116 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/199 E., 2019/471 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle mahkumiyet kararının dosya kapsamıyla uyuşmadığına, katılan mağdurenin beyanları arasında çelişkiler olduğuna, sanığa fazla ceza verildiğine, tanık ... beyanlarının katılan mağdurenin beyanlarını doğrulamadığına, eksik araştırmayla karar verildiğine, taraflar arasında husumet olduğuna, istinaf kararının muhalefetli olarak verildiğine, iddiarın sübut bulmadığına ve kararın sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir. B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanık hakkında en üst sınırdan ceza verilmesi ile takdiri indirimin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken suçun özellik arz etmeyen işleniş biçimi ve benzer olaylardan daha vahim bir hal içermemesinden dolayı temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan ayrılmayı gerektirir bir neden bulunmadığı gözetilmeden kanun maddesindeki bir kısım ibarelerin tekrarlanması şeklindeki yetersiz gerekçelerle teşdit uygulanması karşısında, istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.