Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/25617 E. 2025/1890 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/690 E., 2018/1017 K. SUÇLAR : Cinsel taciz, hakaret HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve hakaret suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Çan Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçu cinsel taciz kabul edilerek bu suçtan ve diğer atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın cinsel taciz ve hakaret suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın atılı suçu işlediğine dair mağdure beyanından başkaca delil bulunmadığına, taraflar arasında husumet bulunduğuna, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinde karar tarihinde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, vaki temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. B. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Olayın intikal şekli, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı uyarınca; iddianameye konu mesajların sanık tarafından atıldığının kesin olarak tespit edilememiş olması karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi yerine kabulü ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde karar verildi.