Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/23429 E. 2025/5854 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/23429
Karar No
2025/5854
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/821 E., 2017/825 K. SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşuğu halde hakkında beraat kararı verilmesinin yasal olmadığına, sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, mağdurenin kayınbabası olan sanığın birlikte yaşadıkları evde, mağdurenin eşi ve kayınvalidesinin olmadığı bir zamanda nitelikli cinsel istismarda bulunduğuna, mağdurenin beyanlarının tutarlı olduğuna, sanığın her iki suçtan da cezalandırılması ve üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçesini, kararın 28.04.2017 tarihinde tebliğinden önce Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi aracılığı ile Bölge Adliye Mahkemesine göndermiş olduğu Mahkemenin 24.04.2017 tarihli üst yazısından anlaşıldığından, temyiz talebinin süresinde olduğu değerlendirilmiş ve Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararında katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/23429, K. 2025/5854, T. 26.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-23429-e-2025-5854-k-4060f7edfd1f