Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/22822 E. 2025/3669 K. – Çocuğun Cinsel

Konu: Çocuğun Cinsel İstismarı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/22822
Karar No
2025/3669
Karar Tarihi
Konu
Çocuğun Cinsel İstismarı

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2375 E., 2018/147 K. KATILAN MAĞDURELER : ..., ... SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında her iki mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan ayrı ayrı beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Mağdure Gizem Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, suçun işlenmediğine dair bir delil olmamasına rağmen verilen beraat kararının hukuka uygun olmadığına, mağdurelerin beyanlarının en baştan itibaren çelişkisiz olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Mağdure Zeynep Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, beraat kararına gerekçe gösterilen delillerin dosya kapsamıyla uyuşmadığına, sanığın çelişkili beyanlarda bulunduğuna, mağdurelerin samimi ve tutarlı beyanda bulunduklarına, gerekçenin yetersiz olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. C. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Özetle, mağdurelerin birbirini teyit eden istikrarlı ve samimi görülen ifadeleri, tanık beyanları ve sanığın çelişkili savunmaları gözönüne alındığında sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararında katılan mağdureler vekilleri ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/22822, K. 2025/3669, T. 05.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-22822-e-2025-3669-k-087340bdc9d5