Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/21512 E. 2025/3956 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2017/576 E., 2017/508 K. MAĞDURE : ... SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın kastı ve amacı dikkate alındığında alt sınırdan ceza verilmesi ve takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle sanığın atılı suçu işlediğine dair somut, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, mağdurenin kovuşturma aşamasında istismar eylemlerinden bahsetmediğine, diğer beyanlarının ise çelişkili olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Olayın oluş şekli, mağdure beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mağdurenin göğüslerini okşama şeklindeki eylemlerinin; ani, kısa süreli ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2. ve 3. cümlelerinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu halde suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek 5237 sayılı Kanun'un 103/1-3. cümlesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.