Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/20443 E. 2025/2686 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1516 E., 2020/2251 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, onama Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi. Her ne kadar Tebliğname'de sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümle ilgili görüş bildirilmiş ise de bu suç yönünden temyiz talebinde bulunulmadığı belirlenmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Suça sürüklenen çocuk hakkında farklı zamanlarda mağdurun anal bölgesine sürtünmesi suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun, atılı suçtan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, suça sürüklenen çocuğun soyut ikrarının tek başına yeterli olmayacağına, mağdurun raporunun suça sürüklenen çocuk lehine olduğuna, eylemin sarkıntılık boyutunda kalıp kalmadığının belirlenmesi gerektiğine, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığına, suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine dair kesin bir delilin dosyada bulunmadığına, açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, suça sürüklenen çocuk hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi ve katılan Kurum lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Çocuğun Cinsel İstismarı Suçuncan Verilen Karar Yönünden 1. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. 5271 sayılı Kanun'un 237. ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde karar verildi.