Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/20372 E. 2025/536 K. – Çocuğun Nitelikli

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1626 E., 2017/1636 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Tüm dosya kapsamındaki deliller ve mağdure beyanları doğrultusunda suça sürüklenen çocuğun cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Mağdure ...nin aşamalardaki istikrarlı beyanı, suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında müdafide hazır bulunduğu halde mağdure ... ile rızası ile birlikte olduklarına dair savunması göz önüne alınıp, bebeğin muhtemelen mağdure ...nin başka birisiyle cinsel birlikteliğinden olma ihtimalinin de bulunduğu, bebeğin biyolojik babasının suça sürüklenen çocuk ... olmayışının atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlenmediği anlamı da taşımayacağı hususları gözetilerek duruşma açılıp delillerin yeniden değerlendirilmemesinin usül ve yasaya aykırı olduğu ilişkindir. III. GEREKÇE A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenlemede gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde dosyaya özgüleştirilen bir gerekçe bulunmadığı, bu yönüyle tesis edilen hükme münhasır herhangi bir temyiz sebebi gösterilmediği anlaşıldığından reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden Dosya kapsamında yapılan incelemede ve iddianamede suça sürüklenen çocuk hakkında mağdureye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 01.09.2016 tarihli ve 2016/38463 soruşturma ve 2016/19615 Karar sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve 5271 sayılı Kanun'un 172 ve 173. maddeleri uyarınca sanık hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın usulüne uygun şekilde kesinleştirildiğine ve dava açılmadan önce bu kararın kaldırıldığına dair herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığının anlaşılması karşısında, öncelikle anılan hususlar araştırıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle; vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, REDDİNE, B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Esası incelenmeyen dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.