Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/19549 E. 2024/8932 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/19549
- Karar No
- 2024/8932
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/82 E., 2016/92 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ..., ... ve ... müdafileri, o yer Cumhuriyet savcısı, mağdure vekili, sanık ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, onama, bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanıklar hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocukları fuhuşa teşvik etmek suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık ...'in çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ...'un çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetlerine, sanık ...'in çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Özetle sanıkların aldığı cezanın yetersiz olduğuna ilişkindir. B. Sanıklar ..., ... ve ... Müdafileri ile Sanık ...'in Temyiz İstekleri Özetle sanıkların atılı suçu işlemediklerine ilişkindir. C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Özetle beraat kararının usul ve esasa aykırı olduğuna ilişkindir III. GEREKÇE A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Mağdurenin sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında şikayetinden vaz geçtiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73/5. maddesi uyarınca iştirak halinde suç işlemiş sanıklardan biri hakkındaki şikayetten vazgeçmenin, diğer sanıkları de kapsayacağı anlaşılmakla mağdurenin kamu davasında katılan sıfatının ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığından yaş küçüklüğü nedeniyle atanan vekilinin vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. C. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin başka delillerle doğrulanmayan beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanıkların üzerine atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi hukuka aykırılık bulunmuştur. IV. KARAR A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, C. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.