Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17400 E. 2023/7188 K. – Çocuğun Nitelikl

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/67 E., 2016/174 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli, 2016/67 Esas, 2016/174 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Mağdurenin aşamalarda ayrıntılı anlatımlarda bulunduğunu ve yaşadığı travma nedeniyle sanığın eylemini geç intikal ettirdiğini, hakkında aldırılan raporda hafif zeka geriliğinin bulunduğunun ve ruh sağlığının bozulduğunun belirlendiğini, görüşme raporunun mağdurenin beyanlarını doğruladığını, mağdurenin annesinin ifadesine başvurulmadan karar verildiğini beyanla sanık hakkında kurulan beraat hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın ... evlerinde kalan ve öz kızı olan mağdureyi on iki yaşlarındayken 2008 yıllarında kurumdan izin alarak bir eve götürdüğü, burada iki gün üst üste vajinal ve anal yoldan organ sokma suretiyle cinsel istismarda bulunduğu iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçlamaları reddettiği, mağdurenin olaydan yaklaşık yedi yıl sonra kurum görevlisine anlatımı ile intikalin gerçekleştiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde kurum kayıtlarına göre mağdure tarafından sanığın eylemlerini gerçekleştirdiği iddia olunan 2008 yılı içerisinde mağdurenin babası tarafından kurum dışına çıkarılmadığının tespit edildiği, kurum görevlisine gönüllü babası tarafından istismara uğradığını anlatan mağdurenin yargılama aşamasında istismarda bulunanın öz babası olduğu yönünde beyanlarda bulunduğu, gönüllü ailesinin ise bulunmadığı dikkate alınarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, tanık ifadesi, raporlar ile mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli, 2016/67 Esas, 2016/174 Karar sayılı kararında mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2023 tarihinde karar verildi.