Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17302 E. 2024/8512 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/408 E., 2016/358 K. SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2015 tarihli ve 2015/11207 esas sayılı iddianamesiyle sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 tarihli, 2015/408 Esas, 2016/358 Karar sayılı kararı ile sanığın, katılan mağdureye "kahvaltı yapalım mı" diye yaklaşarak sırtına, kulağına ve koluna dokunması şeklinde gerçekleştirdiği iddia ve kabul edilen eylemin, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanık hakkında varsayıma dayalı olarak mahkumiyet kararı verildiği, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda rapor aldırılması gerektiği, eksik inceleme ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. III.GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun'un 217/1. maddesinde “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 210/1. maddesinde ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda olayın tek tanığı konumunda bulunan ...'nun duruşmaya getirilerek, iddiaya konu hususla ilgili dinlenmesinden sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, Kabul ve uygulamaya göre de; 2. Tekerrüre esas alınan mahkeme ilamının kararda gösterilmemesi, 3. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında "Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde denetim süresi ve şeklinin belirlenmesi, hukuka aykırı bulunmuş, aynı gerekçeyle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. IV.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2024 tarihinde karar verildi.