Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17093 E. 2024/8265 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/17093
- Karar No
- 2024/8265
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/176 E., 2016/120 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmen bozma, kısmen onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 106/1-1.cümle, 43/1, 109/2, 109/3.f, 109/5 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının, yapılan yargılaması sonucunda Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile, sanığın; 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yanlış değerlendirme ve tanık beyanları dikkate alınmadan verilen usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği Mağdur beyanlarının tutarlı olduğuna, kararın gerekçesinin çelişkili olduğuna, tanık beyanlarının mağdur beyanlarını desteklediğine, sanık ve mağdure arasındaki mesajlaşmaların yanlış yorumlandığına ve dilekçede belirtilen sair temyiz nedenlerine ilişkindir. C. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinin hatalı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde aşağıda belirtilen husus dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. 31.12.2014 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/5. maddesinde yer alan "beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." şeklindeki düzenleme nazara alınarak kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettirip beraatine karar verilen sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; “2016 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 3.600,00 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettiren sanık ...'e ödenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde karar verildi.