Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17058 E. 2024/7996 K. – Çocuğun Cinsel

DURUŞMA TALEPLİ İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/81 E., 2016/160 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, bozma Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; mağdurenin velayet hakkına sahip olan babası ...'ın suça sürüklenen çocuktan şikâyetçi olmadığını beyan etmesi sebebiyle mağdure vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yönünden; Karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşma talebinin hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir. II. GEREKÇE A. Mağdure Vekilinin Temyizi Yönünden Kovuşturma aşamasında on beş yaşından küçük olan mağdurenin velayet hakkına sahip olan babası ...'in alınan beyanında şikâyetçi olmadığını beyan ettiği ve bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği mağdure vekilinin suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyizi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 182 ve 185 inci maddelerine göre sadece on sekiz yaşını doldurmayan sanıklar hakkındaki hükümlerin kapalı duruşmada açıklanabileceği, genel ahlakın ve kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hallerde duruşma kapalı yapılsa dahi hükmün açık duruşmada tefhiminin zorunlu olduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun on sekiz yaşını doldurduğu tarihten sonraki duruşmaların kapalı yapılıp ve hükmün de kapalı oturumda verilmesi suretiyle âleniyet ilkesinin ihlali nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR A. Mağdure Vekilinin Temyizi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyizi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde karar verildi.