Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16875 E. 2024/7718 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/16875
Karar No
2024/7718
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/191 E., 2016/40 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama, onama Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık müdafiinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddesinde belirlenen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmıştır. Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan davada 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin rapor bulunduğuna, eylemlerin mağdure yedi-sekiz yaşındaykenden itibaren devam ettiğine, katılanın ve mağdurenin beyanlarında çelişki olmadığına, mağdurenin sanığa iftira atması için bir neden olmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 27.04.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. Bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Sanık Müdafiinin Temyizi İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/191 Esas, 2016/40 Karar sayılı kararında, katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/16875, K. 2024/7718, T. 24.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-16875-e-2024-7718-k-1dd319a47a7b