Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16832 E. 2023/424 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/869 Esas, 2016/254 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz isteği; sebep bildirmeksizin kararın bozulması istemine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2015 gün ve 2015/25652 esas sayılı iddianamesi ile sanığın cinsel taciz ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından cezalandırılması için kamu davası açıldığı, katılanın öğrenim gördüğü üniversitenin bahçesinde araç içerisindeyken önceye dayalı ilişki yaşadığı sanığın aracına binerek "İçimden atamıyorum, seviyorum, her şeyi göze aldım, kaybedecek bir şeyim yok" dediğini, sanığı reddetmesi üzerine olay yerinden ayrıldığını, dersi bittikten sonra evine gitmek için arkadaşı ile aracına bindiğini ve yolda seyir halindeyken sanık tarafından takip edildiğini iddia ettiği, intikalin olay tarihinden sekiz gün sonra katılanın başvurusu ile gerçekleştiği, sanığın suçlamaları kabul etmediği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde katılanın soyut beyanı dışında delil olmaması nedeniyle cinsel taciz suçundan, her ne kadar katılanın yanında araç içerisinde bulunan arkadaşı takip iddiasını doğrulamışsa da sanığın takip eyleminin süreklilik arz etmemesi nedeniyle kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; intikal zamanı, katılanın beyanları, sanığın inkara dayalı savunması ve yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, verilen beraat kararlarında hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/869 Esas, 2016/254 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2023 tarihinde karar verildi.