Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16064 E. 2024/8420 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/18 E., 2016/140 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulmuştur. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık ile mağdure arasında duygusal bir birliktelik olduğuna, olay tarihinden bir hafta önce sanığın isteği üzerine tarafların ayrıldığına, mağdurenin bu ayrılığı istemediğine, sanığın mağdurenin kendisine bildirdiği yere arabasıyla gittiğine, mağdurenin istemiyor olsa sanığın arabasına binmeyeceğine, sanığın mağdureyi araca yönlendirmek için kolundan tuttuğuna, kamera görüntülerinden mağdurenin zorla araca bindirilme durumunun olmadığının anlaşıldığına, dolayısıyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine, mağdurenin istemesi halinde bağırarak çevrede bulunan çok sayıda kişiyi toplayabileceğine, taraflar arasında iki sevgili olarak ufak bir tartışma yaşandığına, mağdurenin sanığa o anki öfkesiyle istismar isnadında bulunduğuna, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve mağdurenin de şikayetçi olmadığı gözetilerek düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. 2. Ancak; mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, sanığın mağdure ile araba içerisinde sadece konuştuğuna dair savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, suç tarihinde sokakta gördüğü on beş yaşında olan mağdureyi kamera görüntüsü ve tanık M.T.'nin aşamalardaki istikrarlı beyanlarına göre babasına ait arabaya bindirip götürmesi şeklindeki eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 109/5. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı görülmüştür. 3. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, inkara dayalı savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, mağdureye karşı cinsel istismar eyleminde bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi, hukuka aykırı görülmüştür. 2. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.