Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15504 E. 2024/8175 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2015/513 E., 2016/120 K. SUÇLAR: Cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER: Katılan vekili, sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1-1.cümle, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/1, 2, 3-a, 5, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın üst sınırdan cezalandırılmasına ilişkindir. B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İsteği Katılanın sanığın kendisini arabasına zorla bindirdiğini beyan etmesine rağmen petrol istasyonuna uğradıklarında bağırarak yardım istemediğine, katılan sanığın arabayı içeriden kilitledikten sonra arabadan inip arka koltuğa geldiğini belirtmesine rağmen eski arabalarda içeriden kilitlendikten sonra dışarıdan açılamayacağına, katılanın her ifadesinde bıçağın şeklini farklı anlatmasına rağmen eylemin silah zoruyla olduğunun kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğuna, katılan sanığı şarampole yuvarlayarak kaçtığını söylemesine rağmen sanıkta en ufak bir çizik sıyrık olmadığına, tanık ...’in bulundukları yer itibariyle sanığın arabasını mutlaka görmesi gerektiğine, katılanın eylemden sonra hemen şikayetçi olmayıp dilenmeye devam etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde 109/1. maddesi ile temel cezanın tespitinden sonra aynı maddenin ikinci fıkrasının tatbiki suretiyle kademeli uygulama yapılması sonuç ceza miktarı değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili, sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2024 tarihinde karar verildi.