Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15148 E. 2024/6295 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2015/1235 E., 2016/218 K. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 2. cümle, (Eylemi adedince 2 kez), 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/1235 Esas, 2016/218 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 102/1, 1.cümle, 43/1, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar vermiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 102/1, 2.cümleden ceza tayini talep edildiği halde eksik inceleme ile 102/1, 1.cümleden ceza tayin edildiğine, mağdurenin dinlenmediğine, şikayetçi olup olmadığının sorulmadığına, aynı Kanun'un 62. maddesinden indirim yapılmadığına ve diğer hususlara ilişkindir. B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 102/1, 2. cümlede belirtilen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun gözetilmemesinin, sanığın on beş gün arayla mağdureye karşı işlediği sarkıntılık suçlarının iki ayrı suç oluşturduğu gözetilmeden hakkında aynı Kanun'un 43. maddesi gereğince zincirleme suç olarak değerlendirilmesinin ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 102/1, 2. cümle gereğince cezalandırılması talep edildiği halde ek savunma hakkı verilmeden aynı Kanun'un 102/1,1. cümle uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre olay günü sanığın, bisikleti ile mağdurenin arkasından gelip eli ile kalçasını sıkarak olay mahallinden uzaklaşması şeklinde gerçekleşen eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/1235 Esas, 2016/218 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde karar verildi.