Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14268 E. 2024/7123 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/14268
- Karar No
- 2024/7123
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/249 E., 2016/59 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile; a) Sanık ... hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2. cümle, 234/3, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 103/1-1.cümle, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, b) Sanık ... hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun’un 103/1-2. cümle, 234/3, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 103/1-1.cümle, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, Karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi Sanığın mağdureye yönelik herhangi bir cinsel eyleminin bulunmadığı, kabul etmemek kaydıyla sanığın eylemlerinin sarkıntılık safhasında kaldığı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi Mağdurenin çelişkili beyanları olduğu, sanığın mağdureyi reddettiği için iftiraya uğradığı, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebebi Sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması gerektiği, sanıklar hakkında atılı suçlardan alt sınırdan hükümler kurulması ile takdiri indirim maddesinin tatbik edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık ... Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan mağdure vekili ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. B. Sanıklar Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre olay günü sanıkların katılan mağdureye sarılarak öpmeleri şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak hükümler kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. C. Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Katılan mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında olay günü sanık ...'in, on beş yaşından küçük olması nedeniyle rızası hukuken geçerli sayılmayan mağdureyi kalacak yer temin etmek amacıyla cebir, tehdit veya hile olmaksızın yanında götürerek alıkoyması şeklinde gerçekleşen eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5. maddeleri gereğince mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. IV. KARAR A. Sanık ... Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili ile sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanıklar Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı ile Sanık ... hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) ve (C) bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekili ile sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.