Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12779 E. 2024/7248 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/12779
Karar No
2024/7248
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/559 E., 2016/62 K. SUÇLAR : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı, mağdurelere yönelik cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile, sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2. cümle, 62 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cinsel taciz suçundan ise 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdure ...'nın beyanı dışında sanığın mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığına, diğer mağdurenin beyanının görgüye dayalı olmadığına, mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın mağdure ...'ya yönelik eyleminin sarkıntılık boyutunu aştığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması ve cinsel taciz suçundan da mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğine ilişkindir. C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın mağdure ...'ya yönelik eyleminin sarkıntılık boyutunu aştığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması ve cinsel taciz suçundan da mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğine ilişkindir. D. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanığın mağdure ...'ya yönelik eyleminin sarkıntılık boyutunu aştığına, cinsel taciz suçundan da mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Bu nedenle tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir. B. Sanık Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii, katılan mağdureler vekili, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/12779, K. 2024/7248, T. 11.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-12779-e-2024-7248-k-ac1687532bfe