Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12549 E. 2024/8740 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ : 08.05.2017 SAYISI : 2017/501 E., 2017/699 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, temyiz isteminin süresinde olmamasından dolayı reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, Bakanlık vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde atılı suçtan beraatine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, katılanlar vekilinin temyizinin süresinde olmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Bölge Adliye Mahkemesince yapılan tebligatın usulsüz olduğuna, hükmün eksik araştırma sonucu, deliller değerlendirilmeden verildiğine, tanıkların dinlenmediğine, mağdurun savunma hakkı kısıtlandığına, mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanında adli görüşmeci raporunun eksik değerlendirilip gerekçede epikriz raporuna değinilmediğine, dosyada mevcut bilirkişi mütalaasının da istismar edildiğini gösterdiğine, sanık hakkında verilen beraat kararının kaldırılarak hükmün bozulması talebine ve dilekçede belirtilen diğer hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 6284 sayılı Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 279/1- (b) bendi gereğince Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerekirken dosyanın esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması temyiz etme hakkı vermeyeceğinden Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir. B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bakanlık vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.