Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12436 E. 2023/3709 K. – Cinsel Saldırıya

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/247 E., 2015/556 K. SUÇ : Cinsel saldırıya teşebbüs HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/247 Esas, 2015/556 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Eksik ve hatalı gerekçelerle verilen kararın usul ve kanunlara aykırı olduğu ve kararın bozularak sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkeme Kabulü "Her ne kadar sanık hakkında katılana yönelik 'Cinsel Saldırıya Teşebbüs' suçu nedeniyle cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; katılanın mahkememizdeki beyanı ile soruşturma aşamasında alınan beyanları, sanığın savunması, tanık ... *** ve ... ***'ün anlatımları nazara alındığında sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, katılanın beyanlarında sanığın yanına sorulmaya çalıştığını ancak fiziksel bir temasının bulunmadığını mahkememizde ifade ettiği, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği dikkate alınarak sanığın cinsel saldırı suçu yönünden yasal tanıma uygun elverişli hareketlerle icraya başladığına ilişkin kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından, ceza yargılamasının evrensel ilkelerinden biri olan 'in dubio pro reo' yani kuşkudan sanık yararlanır kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlı olduğu, gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı, ceza mahkumiyetinin yargılama sürecinde toplanan delillerin bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı göz ardı edilerek ulaşılan ihtimali kanıya değil kesin ve açık ispata dayanması gerektiği hususları dikkate alınarak, 'Kuşkudan sanık yararlanır' ilkesi gereğince sanık hakkında müsnet suç yönünden 5271 sayılı CMK nın 223/2-e maddesine göre beraat kararı vermek gerekmiştir." şeklindedir. IV. GEREKÇE 1. Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/247 Esas, 2015/556 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde karar verildi.