Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12422 E. 2024/4504 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/12422
- Karar No
- 2024/4504
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/486 E., 2016/57 K. Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; kovuşturma aşamasında on sekiz yaşını dolduran mağdurenin 14.01.2016 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olmadığını ve kamu davasına katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Kayseri 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/486 Esas, 2016/57 Karar sayılı kararı ile; olay günü mağdurenin dershane çıkışı otobüs durağında beklediği sırada omzunda takılı bulunan çantasının fermuarına takılı ayıcık ile çocukların oynadığını zannettiği ancak daha sonra kalçasına da dokunulması ve bu eylemin devam etmesi üzerine geri dönüp baktığında bu eylemi sanığın yaptığını anlayarak tepki gösterdiği, bunun üzerine sanığın olay yerinden ayrıldığı, şeklinde kabul edilen olayda; sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İsteği Özetle Suçun sübuta ermediğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; kovuşturma aşamasında on sekiz yaşını dolduran mağdurenin 14.01.2016 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olmadığını ve kamu davasına katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı belirlenmiştir. B. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/486 Esas, 2016/57 Karar sayılı kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/486 Esas, 2016/57 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.