Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11771 E. 2024/218 K. – Çocuğun Nitelikli

Konu: Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/11771
Karar No
2024/218
Karar Tarihi
Konu
Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı

... MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/158 E., 2015/440 K. KATILAN MAĞDURE : ... SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR: ..., ... SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Suça sürüklenen çocuk ... hakkında şantaj suçundan dava açılmasına rağmen mahkemece hüküm kurulmamış ise de anılan suç ile ilgili zamanaşımı süresi de dikkate alınarak mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür. Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası; suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve şantaj suçlarını işlediği iddiasıyla aynı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 107 nci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile suça sürüklenen çocukların çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Usul ve kanuna aykırı olan kararın bozulması istemine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, suça sürüklenen çocukların aşamalardaki savunmaları, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. 2. Onama sebebine göre bozma isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/158 Esas, 2015/440 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.01.2024 tarihinde karar verildi. ...

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/11771, K. 2024/218, T. 11.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-11771-e-2024-218-k-b1c9e6e09c9f