Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/10095 E. 2022/9879 K. – Cinsel Taciz

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Cinsel taciz HÜKÜM : Beraat İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Gerekçeli hükmün kabul kısmında atılı suçun unsurlarının oluşmadığının belirtilmesi karşısında, hüküm fıkrasında buna uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesine istinaden beraat kararı verilmesi gerekirken, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğine dair delil bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 230/2 ve 232/6. maddelerine aykırı olarak beraat hükmünün dayanağı olan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün 1. bendinde yer alan "...sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede delil bulunmadığından atılı suçtan BERAATİNE..." ibaresinin çıkarılarak yerine "...yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın atılı suçtan BERAATİNE..." ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.