Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/10093 E. 2023/5304 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/409 E., 2015/317 K. SUÇ : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/409 Esas, 2015/317 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223'üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ve mahkemenin kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkeme, "...sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin ve cezalandırılmasına yeter kesin ve inandırıcı delil mevcut değildir. Tarafların yaşı, alınan raporlar, sanığın aşamalarda değişmeyen ve tutarlı savunması, olayın bir bütün olarak değerlendirilmesi ve hayatın olağan akışı da dikkate alındığında; sanığın atılı suçu işlememiş olabileceği de ihtimal dahilindedir. "Şüpheden sanık yararlanır" ceza genel prensibi de dikkate alınarak..." şeklindeki gerekçesiyle sanığın atılı suçtan beraatine karar vermiştir. IV. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/409 Esas, 2015/317 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde karar verildi.