Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2011/10700 E. 2011/29343 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme Hüküm : 765 Sayılı TCK'nın 258/1, 516/1, 522,71, 647 sayılı kanunun 6.maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak zamanaşımı süresince her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür. 1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde; Sanığın zararı karşılamamış olması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde göterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce sonradan benimsenen 13.12.2005 tarih 2005/8 - 2005/164 sayılı kararında belirtildiği üzere suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca "450 TL" yerine "489 TL" olarak fazla tayini, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan 765 sayılı TCK'nın 516/1. maddesi gereğince uygulanan temel adli para cezasının "450 TL"ye, sonuç adli para cazasının ise "150TL"ye indirilmesi, suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kayıtları da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.