Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/3106 E. 2023/6506 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/3106
- Karar No
- 2023/6506
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/415 E., 2016/5 K. SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama - Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Buldan Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme ve orman kanununa aykırılık suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2016 tarihli kararı ile; a. Sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 10 ay hapis cezası ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, b. Sanıkların orman kanununa muhalefet suçundan mahkûmiyetlerine ve verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıkların temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, mahkûmiyetlerine yeterli kesin delil olmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanıkların katılanın murisine ait 562 parseli ve tescilsiz orman arazisini malik gibi kullanmak sureti ile işgal ettikleri iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE A. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik; Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 30.09.2014 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 1.Sanık hakkında kurulan hükümde, iddia, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, keşif 01.12.2015 tarihli bilirkişi ek raporu ve 23.08.2014 tarihli bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, katılanın murisine ait 562 ada parsel sayılı taşınmazı sanığın uzun yıllardır malik gibi kullanmak suretiyle işgal ettiği anlaşıldığından atlı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. B. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik; Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 20.03.2019 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. V. KARAR A. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.01.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.