Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/10157 E. 2023/6627 K. – Kişiyi Hürriyeti

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/306 E., 2016/42 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozulması Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır. 2. Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, mahkumiyete yeterli kanıt bulunmadığına, yeterli araştırma yapmadan karar verildiğine, kendisine iftirada bulunulduğuna ilişkindir. 2. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca bir kat artırım yapılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edildiğine ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması gerektiğine, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanık ile mağdurun internet üzerinden tanışıp bir süre arkadaşlık yapıp ayrıldıkları, olay tarihinde mağdurun okulunun önüne gelen sanığın, tehdit ve cebir kullanarak mağduru zorla araca bindirip götürmek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE Sanığın temyizi yönünden; A. Dosya kapsamı, katılanın aşamalardaki anlatımları, tanık beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanak, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın, davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanığın, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. B. Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yönünden; 1. Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın, cebir ve tehdit kullanarak araca bindirdiği katılana yönelik cinsel amaç taşıdığına ilişkin cinsel bir ifadesinin yada davranışının bulunmadığı, sadece katılan ile konuşma niyetiyle katılanın hürriyetini kısıtladığı anlaşılmakla mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmamasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenen cezada aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca bir kat artırım yapılması gerekirken yarı oranda artırım yapılarak eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde (B-2) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2014/306 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.