Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2010/3563 E. 2011/955 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, görevsizlik kararı verilmişse de, varılan sonuç dosya içeriğine ve yasal düzenlemeye uygun düşmemiştir. 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un “Amaç” başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra “Kapsam” başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Aynı Yasanın 3. maddesinde mal, satıcı ve tüketici ayrı ayrı tanımlanmıştır. Yasal düzenlemeye göre mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, satıcı; kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyatleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri, tüketici ise; bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder. Bir hukuki ilişkinin 4077 sayılı Yasa kapsamında olduğunun kabulü için, yasanın amacı içerisinde ve az yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin hukuki bir işlem olması gerekir. Somut olaya gelince; davacı ticari işletmesinde kullanmak amacıyla davalı ile abonelik sözleşmeleri yaptığını, ancak davalı çalışanlarının grev sebebiyle davalı kurumdan gelen kabloların bağlantılarını kestiklerini, bu nedenle kazanç kaybına uğradığını öne sürmüştür. Mahkemece uyuşmazlık 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 4/A maddesinde düzenlenen ayıplı hizmet nedeni ile uğranılan zararın giderilmesi olarak değerlendirilmiş ve Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir. Gerçek kişilerin tüketici kabul edilerek anılan kanun hükümlerinden yararlanabilmeleri için TTK’nun 21.maddesi hükmüne göre, mal veya hizmeti ticari veya mesleki amaçlar olmaksızın edinmeleri gerektiği kuşkusuzdur. Davacının işlemlerinin ticari iş olması karşısında, dava konusu olayda 4077 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanması mümkün olmadığından, davanın genel mahkemede görülmesi gerekir. Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuksal olgular dikkate alındığında, davanın mahkemece görülüp sonuçlandırılması gerekirken, Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu belirtilerek yazılı şekilde hüküm oluşturulması doğru görülmemiştir. SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davacıya iadesine, 22.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.