Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/6406 E. 2024/9303 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1860 E., 2022/1967 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz İsteminin Esastan Reddi ile Hükmün Onanması Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; beraat kararının bozulması ve eşya hakkında müsadere kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi sebebi ile sınırlıdır. II.GEREKÇE Olay tarihinde, ilçe kaymakamlık görevlileri tarafından kurulan komisyon tarafından sanığın işlettiği Tütüncü Gürsel isimli iş yerinde gerçekleştirilen denetimde 1600 dal sarma sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır. Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık aşamalarda değişmeyen savunmasında, atılı suçlamayı kabul etmiştir. Ele geçen sarma sigaraların yapımında kullanılan makaronların ve kıyılmış tütünün yerli üretim olduğu bilirkişi raporuyla tespit edilmiştir. İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul ve gerekçesi ile mahkûmiyetine karar vermiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada; sanığın üzerine atılı eylemin, olay tarihinde kanunda suç olarak değil kabahat olarak tanımlanması nedeniyle beraatine ve 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un 8/5-ı ve 5326 sayılı Kabahatlet Kanunu'nun 20/2-c maddeleri gözetilerek soruşturma zamanaşımı dolduğundan idari para cezası verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Dosya kapsamına göre Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesinin gereğince, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına maktu vekalet ücreti tayin olunması gerektiği gözetilmemiş, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin kararı vekalet ücreti yönünden hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hüküm fıkrasına ''Sanık kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/4. maddesi uyarınca 5.100,00 TL maktu vekâlet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.