Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/4557 E. 2024/8310 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/990 E., 2024/227 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. II. GEREKÇE Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; istihbarat üzerine, önleme araması kararına istinaden oluşturulan kontrol noktasında durdurulan sanığın kontrolündeki araçta yapılan aramada arka koltuk üzerindeki çuval ve bagajda, gümrüklenmiş değeri 22.265,12 TL olan toplam 4051 paket sigara ele geçirilmiş ve sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık aşamalardaki savunmalarında, sigara almak için gittikleri Şanlıurfa'dan dönerken yakalandıklarını, arkadaşlarının sigara sattığını, kendisinin ise yalnızca sürücülük yaptığını savunmuştur. Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır. Sanığın sürücülüğünü yaptığı araçta ticari miktar ve mahiyette sigaraların ele geçirilmesi ve sanığın ikrarı karşısında, atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; 1. Hükümde önceki fıkraya göre belirlenen 1 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden 5607 sayılı Kanun'un 3/10. maddesi uyarınca artırım yapılırken, sonucun "1 yıl 7 ay 15 gün" yerine "1 yıl 6 ay 15" gün bulunması, 2. Sanığın cezada kazanılmış hakkının gözetilmemesi, 3. Sanık hakkında hem adlî para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adlî para cezaları için 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde, tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin altıncı fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasında, 2. maddede yer alan "1 YIL 6 AY 15 GÜN" ibaresi çıkartılıp, yerine "1 YIL 7 AY 15 GÜN" ibaresi, 8. maddeden sonra gelmek üzere "Bozma öncesi kararın sadece sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince yeniden verilecek ceza önceki hükümle verilmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından CEZASININ 1 YIL 3 AY HAPİS VE 20,00 TL ADLİ PARA CEZASI OLARAK İNFAZINA," şeklinde bir madde eklenmesi ve sonraki maddelerin buna göre teselsül ettirilmesi, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin maddede yer alan "sanığın cezasının" ibaresi çıkartılıp, yerine "sanığın hapis cezasının" ibaresi eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde karar verildi.