Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/3298 E. 2024/6792 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/654 E., 2020/19 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen kararın, ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2014 tarihli ve 2013/315 Esas, 2014/122 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararı verildiği, iş bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2019/5142 Esas, 2019/10495 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine anılan Mahkemenin, 15.01.2020 tarihli ve 2019/654 Esas, 2020/19 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararı verildiği, iş bu kararın şikâyetçi ... tarafından temyizi üzerine dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7242 sayılı Kanun'un 61 ve 62. maddeleri ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 ve 5. maddelerinde sanık lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle Mahkemesine iade edildiği, kanun iadesi üzerine anılan Mahkemenin, 02.03.2022 tarihli ve 2020/814 Esas, 2022/349 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararının verildiği cihetle; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı, sanığın eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu, bu nedenle anılan Mahkemenin 15.01.2020 tarihli ve 2019/654 Esas, 2020/19 Karar sayılı dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahalline iade edilemeyeceği, iade üzerine yapılan yargılamanın hukuki değerden yoksun olduğu cihetle, Mahkemenin 15.01.2020 tarihli ve 2019/654 Esas, 2020/19 Karar sayılı kararına yönelik yapılan incelemede; suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re'sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.