Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/1763 E. 2024/5492 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2024/1763
Karar No
2024/5492
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/237 E., 2023/203 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiin temyiz isteği; sigaraları arkadaşları ile birlikte içmek amacıyla aldığına, ticari kastı olmadığına ve sair nedenlere ilişkindir. II. GEREKÇE Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, önleme araması kararına istinaden oluşturulan kontrol noktasında durdurulan yolcu otobüsünün bagajında yapılan aramada, sanığa ait olduğu anlaşılan valizler içerisinde, gümrüklenmiş değeri 16.771,10 TL olan 270 karton kaçak sigara ele geçirilmiş ve sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık savunmalarında, sigaraları arkadaşları ile birlikte içmek amacıyla aldığını beyan etmiştir. Yaptırılan inceleme neticesinde düzenlenen bilirkişi raporunda bildirilen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır. Tüm dosya kapsamına göre sanığa ait valizler içerisinde ticari miktar ve mahiyette sigaraların ele geçirilmesi karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. 1.Sanığın hapis cezası ile birlikte iki gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen, adlî para cezası 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52. maddesi uyarınca paraya çevrilirken bir gün olarak hesaplama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur. 2.Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmişken, netice 1 yıl 3 ay hapis cezası kısa süreli olmamasına rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına yer olmadığına da karar verilerek hüküm fıkrasında çelişki yaratılması kanuna aykırı görülmüştür. 3.Suça konu eşyanın tamamının müsaderesi gerekirken yalnızca adli emanete alınanların müsaderesine karar verilmesi kanuna aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında, 7. maddedeki "1 tam gün" ibaresi çıkartılıp, yerine "2 tam gün" ibaresi, aynı maddedeki "20,00-TL" ibaresi çıkartılıp, yerine "40,00 TL" ibaresinin eklenmesi, 11. maddenin tamamen çıkartılması ve 15. maddesinde yer alan "adli emanetin 2013/34 sırasında kayıtlı olan" ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/1763, K. 2024/5492, T. 20.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2024-1763-e-2024-5492-k-68e519923a2e