Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/7150 E. 2025/3717 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/1287 E., 2022/1198 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık hakkında tayin edilen cezada 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 4/2. maddesi gereğince artırım yapılmış ise de; sanığın atılı suçu ferdi olarak işlediği ve eyleminin toplu kaçakçılık olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede; Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan mahkûmiyet hükmünün verildiği 22.05.2014 tarihi itibarıyla, hüküm tarihinde, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e bendinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin tamamlanmış bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle sanık ... müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak hüküm tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e bendinde öngörülen asli zamanaşımı süresi gerçekleşmiş bulunduğundan ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı Kanun'un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, suça konu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, suçta kullanılan aparatların sahibine iadesine, hüküm tarihinde zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 325. maddesi uyarınca düşme kararının hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a sirayetine, atılı suçun ferdi olarak işlendiği ve eylemin toplu kaçakçılık olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek 5607 sayılı Kanun'un 4/2. maddesinin uygulanmaması gerektiği hususu yönünden ise hakkında verilen 22.05.2014 tarihli mahkûmiyet hükmü temyiz isteminin reddi ile kesinleşen sanık Ebubekir Çapar'a sirayetine, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.