Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/4394 E. 2024/2514 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/203 E., 2022/320 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında eksik cezaya hükmedildiğine, müsaderenin hatalı olduğuna, eksik vekalet ücreti tesis edildiğine ilişkindir. 2.Sanığın temyiz sebepleri; iş yerinin kendisine ait olmadığına, atılı suçun kendisi tarafından işlenmediğine, eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine ve re'sen gözetilecek diğer sebeplere ilişkindir. II. GEREKÇE 19.10.2013 ve 27.10.2013 tarihli olaylarda kendisi tarafından işletildiği anlaşılan iş yerinde, 21.02.2014 tarihli olayda ise elinde bulunan ağzı açık siyah poşette görünür şekilde olmak üzere sanıktan toplam 192 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır. Sanığın aşamalardaki savunmasında; atılı suçlamaları kabul etmediğini, iş yerinin kendisine ait olmadığını, poşetten ele geçen kaçak sigaraları ise içmek amacıyla bulundurduğunu, satma amacı bulunmadığını beyan ettiği görülmüştür. İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın savunmasına itibar edilmediği ve suçun sübuta erdiği sabit görülerek sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, 19.10.2013 ve 27.10.2013 tarihli eylemleri 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi kapsamında değerlendirilip, 21.02.2014 tarihli eylemi için ise münferiden cezalandırma yoluna gidildiği anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan ilk yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın savunmasına itibar edilmemiş ve suçun sübuta erdiği sabit görülerek sanığın mahkûmiyetine karar verilerek her üç eylem için de 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesindeki zincirleme suç hükümleri tatbik edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükme yönelik katılan ... İdaresi vekilinin ve sanığın temyiz istemleri üzerine; Dairemizin 10.01.2022 tarihli ve 2021/22996 Esas, 2022/171 Karar sayılı ilâmı ile kararın hükümden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen ve sanık lehine hükümler içeren düzenlemenin değerlendirilmesi için bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Bozma ilâmı sonrası Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan incelemeye konu hükümde; sanığın mahkûmiyetine karar verilerek lehe düzenlemenin ve zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı anlaşılmıştır. Olayların oluş şekli, sanığın aşamalardaki savunması, bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamı karşısında, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. III.KARAR Soruşturma aşamasında sanığa 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlığa ilişkin ödeme ihtaratı yapıldığının, kovuşturma aşamasında ise duruşmada ilgili yasal düzenlemenin usulünce bildirildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Yine sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapıldıktan sonra, 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası gereği indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi de sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 tarihinde karar verildi.