Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/18856 E. 2025/9806 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/967 E., 2023/1253 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/465 Esas, 2022/713 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı, sanık ... hakkında ise neticeten erteli 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. İstinaf Diyarbakır Bölge Adliyesi Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2023/967 Esas, 2023/1253 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kurulan hükümlerin kaldırılmasına ve sanıkların neticeten 1 yıl 3 ay hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan vekilinin temyiz istemi; sanılar hakkında hükmedilen hapis cezasında eşyalar hafif değerde olmayıp cezaların yarısından bir katına kadar artırım yapılması gerektiği ve suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 5607 sayılı Kanun'un 9/2. maddesine göre gümrük görevlilerinin arama yapma yetkisinin Türkiye Cumhuriyeti gümrük salonları ve gümrük kapılarına girdikten sonra başlayacağı somut olayda köprü ön arama noktasında gümrük görevlileri tarafından ara bölgede yapılmış olan aramanın hukuka aykırı ve ele geçen delillerin yasak delil niteliğinde olduğu anlaşılmakla, sanıkların cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden kararların 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesinin (b) bendi uyarınca takdîren Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2025 tarihinde karar verildi.