Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/17214 E. 2025/11373 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1913 E., 2022/2693 K. SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Hassa Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2021/256 Esas, 2021/754 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. İstinaf İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 19.12.2022 tarihli ve 2021/1913 Esas, 2022/2693 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 87/1-2. cümle, 5237 Kanun'un 62/1, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 1.740,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiin temyiz istemi; emrin sanığa tebliğ edildiğine ilişkin bir tebellüğ belgesinin bulunmadığına, sanığın emri tebellüğ etmediğini beyan etmesine rağmen imza incelemesi ve gerekli araştırma yapılmadan hüküm kurulduğuna, verilen mahkûmiyet kararı sonucu 5 yıl boyunca sınır dışı ve sınır bölgesinde vatanına hizmet eden sanığın sözleşmesinin feshedileceğine, sanığa verilen emrin hizmete ilişkin olmadığına, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf kanun yoluna götüren iki Cumhuriyet savcısı olduğuna ve hangi savcının istinaf talebine öncelik tanındığının kararda tartışılmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, "istirahat raporu alan personel" başlıklı emrin olay tarihinden önce sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada tebellüğ belgesinin bulunduğu ve sanığın sair zamanlarda emrin gereğinin yerine getirilmesi amacıyla aranmasına rağmen emrin gereğini yerine getirmemek suretiyle eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Hassa Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2025 tarihinde karar verildi.