Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/14487 E. 2023/8486 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/35 E., 2022/242 K.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE Sanıkların yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, dosya kapsamına göre suç tarihinin 19.09.2008 olduğu, bu tarihten sanıklar hakkında temyiz incelemesine konu hükmün kurulduğu 21.04.2022 tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine ve gümrük kaçağı olduğu anlaşılan eşyaların müsaderesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2021/35 Esas, 2022/242 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanıklar hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği gözetilerek nakil aracının iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

II. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2021/35 Esas, 2022/242 Karar sayılı kararına yönelik katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği; hükümden suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine ilişkin fıkranın çıkartılarak yerine ''21 ED 549 plaka sayılı nakil aracının sahibine iadesine, üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılmasına,'' fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle 17.10.2023 tarihinde karar verildi.