Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/15888 E. 2024/11551 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/15888
Karar No
2024/11551
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/528 E., 2020/1197 K. SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve Kanun'a aykırı olduğuna, mağdur ile arasındaki tartışma sonrasında mağdura fiziki saldırısının olduğuna, lakin olayın hemen akabinde pişman olduğuna, mağdurun kendisinden şikâyetçi olmadığına, belirttiği nedenlerden dolayı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. II. GEREKÇE 1.Sanık P.Er ...'ın, 03.07.2013 tarihinde, Bölükçe yürüyüş kolunda garajlar bölgesine gittikleri esnada bilinmeyen bir nedenden dolayı rütbece üstü konumundaki mağdur P.Onb.... ile tartıştığı, tartışma sırasında sanığın mağdurun yüzüne kafası ile ve tokatla vurduğu, yaralanma neticesinde mağdurun sol kaş üzerinde açılma olduğu, böylece sanık ...'ın mağdur ...'e karşı üste fiilen taarruz suçunu işlediğinin kabul edildiği ve buna göre uygulama yapıldığı olayda; Hükümden sonra 30.06.2021 tarihli ve 31527 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.06.2021 tarihli ve 7329 sayılı Askerî Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2 nci maddesi ile 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na eklenen Ek 12 nci maddesinin ikinci fıkrasında "Yükümlü erbaş ve erler arasında ast, üst veya amir ilişkisinin dikkate alınması için fiilin askerî hizmet ve görevlerinden dolayı işlenmesi şarttır." hükmünün düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2. Kabul ve uygulama yönünden; a.(Kapatılan) Ege Ordusu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 28.05.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle taksit sayısı bakımından kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeyerek, sanık hakkında adli para cezasının 20 taksitle ödenmesine karar verilmesi suretiyle, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrasına aykırı davranılması, b.Sanığın 21.07.2020 tarihinde gözaltında geçirdiği sürenin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2020 tarihli ve 2017/528 Esas, 2020/1197 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/15888, K. 2024/11551, T. 12.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-15888-e-2024-11551-k-ff7d99dd3a52