Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/15833 E. 2025/6973 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/181 E., 2021/874 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Temel ceza tayin edilirken ele geçirilen sigara miktarı gözetilerek hapis cezası bakımından da alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ve hükmedilen 500 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL 'den adlî para cezasına çevrilmesi sırasında 10.000,00 TL adlî para cezası yerine 1.000,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde "Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde infaz aşamasında Cumhuriyet Savcısı kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceği, günlük çalışma süresi en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce belirleneceği, hakkında hazırlanan program ve denetime uyarı ve önerilere uymama halinde çalışılan günlerin hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceği" ihtarına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükümden "Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi" ifadesiyle başlayan 10. bendinin hükümden çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.