Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/4149 E. 2025/2711 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/4149
- Karar No
- 2025/2711
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/334 E., 2016/112 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : 1.Sanık ... hakkında beraat, 2.Sanık ... hakkında mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. Katılan ... İdaresi vekilinin Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmüne ve Nakil Aracının Müsadere Edilmesi Gerektiğine Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde; İddianamede nakil vasıtasının müsaderesi talep edilmediği gibi mahkemece de nakil aracı ile ilgili herhangi bir hüküm kurulmaması nedeniyle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebi bu yönüyle inceleme dışı bırakılarak katılan ... İdaresi vekilinin diğer temyiz taleplerinin incelenmesinde, Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanık ...'nin gümrük kontrolü sırasında aracın x ray cihazına girmesinden hemen önce üç adet büyük torba araçtan indirerek uzaklaşmaya çalıştığı esnada görevlilerce fark edilerek elindeki torbalar kontrol edildiğinde suça konu 2.470 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirilmesi karşısında sanığın diğer sanık ... ile iştirak halinde üzerine atılı kaçakçılık suçunu işlediği gözetilmeden beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. II. Sanık ...'un Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde; Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3. maddesinin 22. fıkrasının ''3/23." madde ve fıkrası olarak değiştirildiği dikkate alınarak, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar pek hafif olması halinde üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık ihtarında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12/2. maddesi gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının Mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir. 2.Dava konusu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13. maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken aynı Kanun'un 54. maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi, 3.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görüp katılmasına karar verilen ve kendisini vekille temsil ettiren Gümrük İdaresi lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanık ...'un ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 18.02.2025 tarihinde karar verildi.