Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/28479 E. 2025/8461 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/28479
- Karar No
- 2025/8461
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/598 E., 2020/1423 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak sigaraların müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık hakkında, 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine yokluğunda karar verilebileceği şerhli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesi gereğince etkin pişmanlık ihtarı içeren davetiyenin aynı konutta ikamet eden kızına 25.07.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın tebligatın kendisine ulaşmadığına dair bir iddiasının da bulunmadığı, kararında aynı adrese tebliğ edilip süresi içerisinde sanığın hükmü temyiz ettiği de nazara alındığındı; Tebliğnamedeki bozma talepli görüşe iştirak edilmemiştir.Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesinin infaz aşamasında gözetilebileceği kabul edilmiştir. Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Suç konusu kaçak sigaralar hakkında 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün (12.) paragrafındaki "54" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine gelmek üzere hükme ''54/4" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2025 tarihinde karar verildi.