Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/25040 E. 2025/7356 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/210 E., 2020/462 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ile 16.05.2017 tarihli ve 2015/7-398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından; Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 29.09.2015, iddianame düzenleme tarihinin 14.03.2016 olduğu, Yapılan Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi sorgulamasında, 24.11.2023 tarihinde temyiz edilmeden kesinleşen Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/130 Esas, 2023/869 Karar sayılı birleşenli dosyasında suç tarihinin 19.08.2015, 29.08.2015; iddianame düzenleme tarihinin ise 11.11.2015, 01.09.2015 olduğu, Suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre, sanığın eylemlerinin zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesine, gerektiğinde birleştirilmesine ve kesinleşen dosya yönünden dosya aslının ya da onaylı örneğinin alınarak eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında kaldığının kabul edilmesi halinde kesinleşen karar yönünden mahsubun düşünülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2. Sanığa ait 40 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda, temel cezanın tayininde teşdit yapılmasını gerektirir bir durum bulunmadığı halde Mahkemece gerekçeli kararda alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilmesine rağmen, hükmün esasını oluşturan kısa kararda kurulan temel cezada teşdit uyguladığı belirtilerek teşdiden hüküm kurulması suretiyle hükümde çelişki yaratılması, 3. Ele geçen kaçak eşyanın değeri ''pek hafif'' sınırında olduğu halde, Mahkemece gerekçeli kararda ''hafif'' olduğu belirtilmesine rağmen, hükmün esasına oluşturan kısa kararda ''pek hafif'' olduğu belirtilerek verilen cezada 2/3 oranında indirim yapılmak suretiyle hükümde çelişki yaratılması, 4. Sanığın 10.11.2020 tarihinde gümrüklenmiş değerin iki katını ödeyerek makbuzunu sunduğu anlaşılmakla, verilecek cezada 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2-a maddesi gereği 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 5. Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son maddesi delaletiyle 3/5. maddesi gereği belirlenen 1 yıl 6 ay hapis ve 100 gün karşılığı adlî para cezasından 5607 sayılı Kanun'un 3/10. maddesi gereği 1/2 oranında arttırım yapılarak sanığın 1 yıl 15 ay hapis ve 150 gün karşılığı adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, Mahkemece maddi hesap hatası yapılarak 2 yıl 12 ay hapis ve 200 gün karşılığı adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi, 6.Ele geçen kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereği müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 7.Kanun iadesi kararından önce verilen mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edildiği ve Kanun iadesi kararının sanık lehine olduğu gözetilmeksizin, iade sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.