Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/23818 E. 2024/9550 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/897 E., 2017/752 K. SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanığın temyiz isteminin (Kapatılan) Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 07.04.2017 tarihli ve 2015/354 Esas, 2017/67 Karar sayılı kararına yönelik olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, öncelikle hakkında beraat kararı verilmesi, mümkün olmaması halinde cezasının ertelenmesi talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Sanığın Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Komutanlığı emrinde askerlik hizmetini ifa ettiği esnada, 31.03.2015 - 08.04.2015 tarihleri arasında kanuni izin verildiği, izin süresi bitiminde Birliğine katılmayan sanığın 02.06.2015 tarihinde kolluk kuvvetlerince yakalandığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanığın savunmalarında üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir. Sanık adına düzenlenen er-erbaş izin belgesi ve yakalama tutanağı dosyada mevcuttur. Sanık tarafından aşamalarda ileri sürülen hususların, askerlik hizmetine üstün tutulabilir nitelikte olmaması, yakalanarak ele geçmesi ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” şeklindeki düzenleme uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; sanığa ait adli sicil kaydının incelenmesi sonucunda; hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına Kanuni engel kabul edilen karara konu suçun, temyize konu suç tarihinden sonra işlendiği gözetilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.