Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2022/4154 E. 2024/1202 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/980 E., 2022/520 K. HÜKÜM/KARAR : Esastan Red İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2014/1608 E., 2017/611 K. 1- İlk derece mahkemesince, eser sözleşmesinden kaynaklanan sözleşme dışı fazla iş bedeline ilişkin alacak davasında, davalı vekili cevap dilekçesinde yapılan işlerin sözleşme kapsamında olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince, davacının yüklenici, davalının iş sahibi olduğu, sözleşmede kararlaştırılan prototip direklerin imalat, nakliye ve testlerinin yapılmasını yüklendiği, sözleşmenin 6. madde hükmünde yapılan açık düzenleme uyarınca götürü bedel üzerinden ödeme yapılması konusunda tarafların anlaştığı, her türlü nakliye ve testlerin sözleşme kapsamında olduğu, tacir olan davacının sözleşme kapsamında olmadığını iddia ettiği test ve giderler için mülga BK 365.(TBK m.480) maddede düzenlenen sözleşmenin yeni koşullara uyarlanması veya dönme hakkını kullanmadığından dava konusu imalat, test ve nakliye giderlerini talep edemeyeceği, dosya içerisinde toplanan deliller, taraflar arasında kurulan sözleşme, yazışma örnekleri, ihtarnameler, bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre; dava konusu direk, imalat, test ve nakliye işinin yapılmasına ilişkin sözleşmenin götürü bedel üzerinden kurulduğu, talep edilen bedellerin sözleşme kapsamında olduğu, davacı yüklenicinin sözleşmeden kaynaklanan dönme ve uyarlama seçeneklerini kullanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi tarafından, taraflar arasındaki sözleşme ve şartname hükümlerine göre mahkemece değerlendirme yapıldığı, fazla imalata ilişkin olduğu iddia edilen harcamaların sözleşme kapsamında yapılan giderlerden olup davacı yüklenicinin düzenlenen hak edişleri ihtirazi kayıtsız imzaladığı anlaşılmakla ileri sürülen istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacı vekili her ne kadar temyiz istemlerinde, mükerrer kez yapılan işlerin davalıdan kaynaklandığını ve sözleşme dışı fazla iş olduğunu belirtmiş ise de; taraflar arasındaki sözleşmenin 16 ve 19.maddeleri, sözleşme eki sayılan genel teknik şartnamenin 4.3. Kabul maddesi ve yine sözleşme ekleri arasında sayılan özel teknik şartnamede imalat prototiplerinin ve yurtdışı tip/kabul testlerinin yapılması başlığı altında düzenlenen hükümler incelendiğinde davacı tarafın talep ettiği mükerrer kez yapılan test, imalat ve nakliye giderlerinin sözleşme kapsamında ve yüklenici yükümlülüğünde olduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 30/04/2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.