Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2012/5157 E. 2012/9778 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Kiracılığın tespiti-El atmanın önlenmesi Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılığın tespiti ve el atmanın önlenmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kiracılığın tespiti, el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin 11.6.1999 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalı idare tarafından neden belirtilmeksizin mecurun tahliyesinin istenildiğini, dava konusu taşınmazın 6570 sayılı yasaya tabi olup, davalı idarenin bu kararının yasaya aykırı olduğundan kiracılığın tespitini ve muarazanın önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı İdare vekili, davacıya sözleşmenin bitim tarihi olan 11.6.2008 tarihine kadar tahliye edilmesi konusunda ihtarname tebliğ edildiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece “…dava konusu taşınmaz ihale ile kiraya verilen yerlerden olup, kiralanan yerin niteliğine göre 6570 sayılı kanun kapsamında olmadığı, Borçlar kanunu hükümlerine göre, sözleşme 11.6.2000 tarihinde sona ermiş ve bu tarihten sonra kira süresi BK 263 madde hükümlerine göre gayrimuayyen süre ile uzamış olduğundan, kiralayanın ancak BK 262.maddesine göre altı aylık müddetin bitiminden üç ay evvel feshi ihbarda bulunarak sözleşmeyi feshedebileceği, buna rağmen, davalının 6.4.2009 tarihinde tebliğ edilen ihtarname ile kiralananın boşaltılmasını istemesi ve muaraza yaratmasının yasal olmadığından...” bahisle davanın kabulü ile 11.6.2009 tarihinde başlayan yeni dönem için kiracı olduğunun tespitine, muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir. 2886 Sayılı Devlet İhale Kanununun 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi ile değişik “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4.fıkrasında; “kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülkiye amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır. Bu madde önceleri sadece Hazine tarafından bu kanun hükümlerine göre kiraya verilen taşınmazlar hakkında uygulanırken, 13.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 Sayılı Belediye Kanununun 15/p-3 maddesi hükmüyle belediye taşınmazları 5538 Sayılı Kanunun 26/b maddesi uyarınca İl Özel İdareleri ve son olarak 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi uyarınca ... Genel Müdürlüğüne ait taşınmazlar hakkında da uygulanması öngörülmüştür. Bu madde ile adı geçen kurumlara tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasal, süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağı hüküm altına aldığından, 2886 Sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir. Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, İl Özel İdareleri ve belediyeler 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazlarını, kira süresi sonunda, işgal ne kadar süre devam ederse etsin kiralananın 6570 Sayılı Yasaya ya da Borçlar Kanununa tabi olup olmadığına bakılmaksızın her zaman gerek mahkemeden gerekse mülkiye amirinden tahliyesini isteyebilirler. Ecrimisil olarak alınması gereken paranın “kira parası” adı altında alınmış, veya ödenmiş olması, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına gelmez. İl Özel İdarelerinin 2886 Sayılı yasanın 75.maddesinden yararlanma tarihi olan 01.07.2006 tarihinden sonra kira sözleşmesinin 11.6.2007 tarihinde sona erdiğinin, sözleşmede kira süresinin uzatıldığına ilişkin bir hüküm de bulunmadığından kiracının bu tarihten itibaren 2886 Sayılı Yasanın 75.maddesi uyarınca haksız işgalci durumunda bulunduğunun kabulü gerekir. Olayımızda; her ne kadar, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu uyarınca kiraya verilen kiralanan ile ilgili olarak taraflar arasında düzenlenen 11.6.1999 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi 6570 Sayılı Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca yıldan yıla yenilenerek uzamış ise de; İl Özel İdarelerine 2886 Sayılı Yasanın 75. maddesinden yararlanma hakkı tanıyan 5538 Sayılı Kanunun (26/b md.) yürürlüğe girdiği 1.7.2006 tarihini izleyen yenilenen son dönemin bittiği 11.6.2007 tarihi itibariyle sözleşmenin sona erdiğinin kabulü gerekir, artık bu tarihten sonra yasa gereği sözleşmenin 6570 Sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca yıldan yıla yenilenmesi olanağı kalmadığından davalı kiracı fuzuli şağil durumuna düşmüştür. Bu nedenle mahkemece davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir. SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.